Pomoc pieniężna przyznawana jest, w drodze decyzji administracyjnej, przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na wniosek osoby uprawnionej.

 

Osobom uprawnionym do świadczenia, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, zdrowotnej oraz w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych, może być przyznana pomoc pieniężna – jednorazowa lub okresowa.

 

Pomoc pieniężna jednorazowa może być przyznana w szczególności na częściowe pokrycie kosztów zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego lub wyrobów medycznych, dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju niepełnosprawności (wniosek - DOC / PDF).

 

Pomoc pieniężna jednorazowa może być przyznana, jeżeli:

  1. dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza kwoty odpowiadającej 220% najniższej emerytury, ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39), zwanej dalej „najniższą emeryturą”. Aktualna wysokość kryterium dochodowego: 2.420 zł.
  2. dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty odpowiadającej 150% najniższej emerytury, tj. 1.650 zł.
  3. dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty odpowiadającej 300% najniższej emerytury, tj. 3.300 zł, w przypadku gdy wnioskodawca:
    1. pobiera rentę inwalidy wojennego lub wojskowego,
    2. jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i do samodzielnej egzystencji.

Pomoc pieniężna jednorazowa może być przyznana do wysokości 150% najniższej emerytury, tj. do kwoty 1.650 zł, przy czym pomoc przeznaczona na częściowe pokrycie kosztów zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, wyrobów medycznych lub dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju niepełnosprawności może być przyznana do wysokości 300% najniższej emerytury, tj. do kwoty 3.300 zł.

 

Pomoc pieniężna jednorazowa jest przyznawana nie częściej niż raz na 12 miesięcy.

 

Pomoc pieniężna okresowa może być przyznana w szczególności na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku długotrwałej choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, zakupu leków, środków opatrunkowych oraz dojazdów do zakładów leczniczych na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne, opłacenie pomocy pielęgnacyjnej niezbędnej z uwagi na wiek oraz stan zdrowia (wniosek - DOC / PDF).

 

Pomoc pieniężna okresowa może być przyznana, jeżeli:

  1. dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza kwoty odpowiadającej 150% najniższej emerytury, tj. 1.650 zł;
  2. dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty odpowiadającej 100% najniższej emerytury, tj. 1.100 zł.

Pomoc pieniężna okresowa może być przyznana do wysokości 100% najniższej emerytury miesięcznie, tj. do kwoty 1100 zł miesięcznie.

 

Pomoc pieniężna okresowa jest przyznawana na okres do 6 miesięcy i nie częściej niż raz na 12 miesięcy.