Z głębokim smutkiem zawiadamiam,
że dnia 1 kwietnia 2026 roku zmarła
ŚP
ppłk Stefania Szantyr-Powolna ps. „Hanka”
Urodzona 30 lipca 1924 r. w Wilnie.
W działalność konspiracyjną zaangażowała się już w październiku 1939 r.,
w okresie okupacji litewskiej, w strukturach Służby Zwycięstwu Polski. Początkowo
pełniła funkcję łączniczki w Zgrupowaniu Wilno-Śródmieście. Następnie w Związku
Walki Zbrojnej zajmowała się organizacją sieci punktów opatrunkowych oraz
kolportażem prasy podziemnej.
Po ukończeniu kursów sanitarno-łącznościowych organizowała drużyny
sanitarne i łącznościowe. Po utworzeniu plutonu sanitarno-łącznościowego objęła
funkcję jego dowódcy. Od listopada 1943 r. do 18 lipca 1944 r. była łączniczką
pomiędzy Szefostwem Kedywu a dowództwem oddziałów partyzanckich oraz
Szefostwem Powołań Okręgu Wileńskiego AK.
W lipcu 1944 r. brała udział w operacji „Ostra Brama” jako sanitariuszka
w szpitalu polowym przy ul. Krakowskiej w Wilnie. Za wykazane męstwo została
odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami przez Komendanta Obszaru
Północno-Wschodniego AK płk. Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka”.
Po zajęciu Wilna przez Armię Czerwoną pozostała w konspiracji. 6 grudnia
1944 r. została aresztowana przez NKWD. Była więziona w areszcie na Łukiszkach.
Wyrokiem Wojennego Trybunału Wojsk NKWD Litewskiej SRR z 27 marca 1945 r.
została skazana na 10 lat ciężkich łagrów, 5 lat pozbawienia praw obywatelskich
oraz konfiskatę mienia.
Karę odbywała w obozach pracy w Uchcie w Republice Komi oraz w Workucie.
Do Polski powróciła w czerwcu 1955 r. W 1961 r. ukończyła Akademię
Medyczną w Gdańsku. Następnie przez wiele lat pracowała jako lekarz.
Pozostawała aktywna w środowiskach kombatanckich. Uczestniczyła
w uroczystościach państwowych oraz działaniach upamiętniających żołnierzy Armii
Krajowej i osoby represjonowane.
Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Niech odpoczywa w Pokoju Wiecznym!
Cześć Jej Pamięci!
Lech Parell
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów
i Osób Represjonowanych
