W środę, 2 grudnia br., Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jan Józef Kasprzyk upamiętni 79. rocznicę śmierci Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza, składając wieniec na jego grobie na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

 

Marszałek Edward Śmigły-Rydz zmarł w okupowanej stolicy na atak serca 2 grudnia 1941 r. Został pochowany kilka dni później na Starych Powązkach jako Adam Zawisza. Prawdziwe dane Marszałka zostały przywrócone dopiero w 1994 r.

 

2 grudnia 2020 r., Warszawa

            godz. 12:00 – Cmentarz Powązkowski (Stare Powązki), ul. Powązkowska 14.

 

--

Marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz (ur. 11 III 1886 r. Brzeżanach – zm. 2 XII 1941 r. w Warszawie) był absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1908 r. działał w Związku Walki Czynnej, a później w Związku Strzeleckim. Od 1913 r. był Komendantem Okręgu Lwowskiego Związku Strzeleckiego i redaktorem naczelnym pisma „Strzelec”. Zaliczany był do grona najwybitniejszych dowódców legionowych. Wsławił się dowodzeniem w bitwach pod Laskami-Anielinem, Chyżówkami i Łowczówkiem, stojąc na czele 1. pułku piechoty Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym i aresztowaniu przez Niemców Józefa Piłsudskiego przejął faktyczne kierownictwo obozu polityczno-wojskowego piłsudczyków, stając na czele Polskiej Organizacji Wojskowej. Był jednym z organizatorów odrodzonego Wojska Polskiego. W wojnie polsko-bolszewickiej dowodził operacją łotewską w 1919 r. i wyprawą kijowską w 1920 r. Dowodził m.in. 3. i 2. Armią oraz w sierpniu 1920 r. Frontem Środkowym. W latach 1921-1926 był inspektorem armii w Wilnie, a po 1926 r. – Inspektorem Armii w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych w Warszawie. Po śmierci Józefa Piłsudskiego 12 maja 1935 r. objął funkcję Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, a w listopadzie 1936 r. został Marszałkiem Polski. Był jednym z twórców Obozu Zjednoczenia Narodowego. Był jednym z autorów planu unowocześnienia polskiej armii wobec zagrożenia wojennego. We wrześniu 1939 r. był Naczelnym Wodzem Wojska Polskiego w nierównym starciu z agresorami niemieckim i sowieckim. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na ziemie polskie, przekroczył granicę z Rumunią z zamiarem przedostania się do Francji i kontynuowania walki zbrojnej. 18 września 1939 r. został internowany w Rumunii, skąd uciekł w grudniu 1940 r. i przez Węgry przedostał się w 1941 r. do okupowanej Warszawy, gdzie podjął próby włączenia się w działania Polskiego Państwa Podziemnego. Zmarł pod konspiracyjnym nazwiskiem Adam Zawisza. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Był żonaty z Martą Thomas. Odznaczony był m.in. Orderem Orła Białego, Krzyżem Komandorskim Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Orderem Odrodzenia Polski i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.